مثل سنگ آهن میمونه که میبرنش توی کوره آتیش

 و ذوبش میکنن بعد میریزنش توی قالب شمشیر

دوباره میبرنش توی کوره خوب که سرخ شد با پتک

می کوبنش.دوباره میره تو کور و دوباره پتک.و برای

 بار سوم که بردنش تو کوره وقتی میارنش بیرون میکننش

 توی آب سرد تا جیلیزو پیلیزش در بیاد.فکر کردی تموم شد؟

حالا وقت تیز کردنه اونم با چی با یه چیزی سخت تر از

 خود شمشیر.خوب که تیز شدو آب دیده شد تازه

وقت جنگ.تازه اون موقع است که می تونی به نفست

 وبه شیطان غلبه کنی.تازه اون موقع است که با ارزشی.

پس اگه دنبال باارزش شدنی صبر کن.تازه اول راهی...

امیرالمومنین علی علیه السلام:

دوستی خدا آتشی است که به هیچ چیز نمی گذرد

مگر اینکه آن را می سوزاند.

کوی جانان را که صد کوه و بیابان در ره است

رفتم از راه دل و دیدم که ره یک گام بود