هر چه کنی به خود کنی.در حدیث قدسی است

 که:"کما تدین تدان":با تو همان گونه رفتار

 می شود که تو با دیگران رفتار می کنی.

"ان احسنتم احسنتم لانفسکم و ان اساتم

 فلها":اگر خوبی کنید به خود خوبی کرده اید

و اگر بدی هم کنید به خودتان کرده اید.باید

 با دل با دیگران معاشرت کرد و دل در جلو

 باشد و محبت را جلو بیاندازیم.خدا نسبت به

 بنده هاش خیلی غیرت داره.

   محبت شایدش از یقین بهترست...

وقتی حضرت رضا علیه السلام وارد نیشابور شدند

علما و شخصیتهای سرشناس هر یک از حضرت(ع)

تقاضا کردندمهمان آنها شوند و به خانه انها تشریف

ببرند حضرت (ع) فرمودند:من افسار شتر را رها

می کنم در هر منزلی که شتر زانو زد و نشست

 من به آنجا می روم.یک پیره زن فقیر وقتی این را

شنید به خود گفت:شاید شتر جلوی خانه من

 زانو بزند و حضرت (ع) به خانه من تشریف بیاورند

 لذا خانه اش را آب و جارو کرد و سماورش را

آتش کرد و به انتظار نشست.شتر حضرت(ع)

جلوی خانه همین پیر زن زانو زد و حضرت (ع)

 مهمان او شدند.

 قربان این شاید که از هزارها یقین بهتراست.

این شاید مال محبت است.

محبت چیست که شایدش از یقین بهتراست؟