هر وقت غصه دار شدید برای خودتان و برای همه از زنده ها
و مرده ها و آنهایی که بعدا" خواهند آمد استغفار کنید.
غصه دار که می شوید گویا بدنتان چین می خورد.و استغفار
که می کنید این چینها باز می شوند.
برای اینکه رضای واقعی بدست آوری ابتدا باید رضای تصنعی
برای خودت بوجود آوری.خوبیها رو هر چه به خودت تلقین کنی
خوب است.چنان که ائمه(علیهم السلام)فرموده اند:
"ان لم تکن حلیما فتحلم"یعنی:اگر بردبار نیستی خودت را به
بردباری بزن.
گاهی اوقات چند نفری دور هم بشینید.یکیتون بگه:نمیدونید
خدا از لطف و مرحمت با من چه کرده!یه نفر دیگتون بگه:
نمیدونم در آینده از خوبی با ما چه می کنه!
شاید ملائکه شگفت زده شوند زیرا چنین چیزی خیلی کم
دیده اند که عده ای هستند که گله و شکایت ندارند و از حق
تعالی راضیند.
"غصه" "گریه" یا "خنده" هر چه را داری به خدا نشان بده.
سر جانماز چرا خنده ات را به خدا نشان نمی دهی و فقط
اخم و غصه ات را ارائه میدهی؟خنده ات را بیاور اینجا و اخمت
راببر به دنیا.گر چه به دنیا هم اخم نکن...
سلام دوستان عزیز!
چند روزی نبودم.جاتون خالی رفته بودم پابوس امام رضا علیه السلام.
راستش هنوز تو حال و هوای حرم و پنجره فولادم. به همین خاطر به عنوان
سوغاتی یه شعر به همتون هدیه می دم:
قلبی شکست و دور وبرش را خدا گرفت
نقاره می زنند .... مریضی شفا گرفت
*
دیدی که سنگ در دل آینه آب شد
دیدی که آب حاجت آینه را گرفت
*
خورشید آمد و به ضریح تو سجده کرد
این جا برای صبح خودش روشنا گرفت
*
پیغمبری رسید و در این صحن پر ز نور
در هر رواق خلوت غار حرا ء گرفت
*
از آن طرف فرشته ای از آسمان رسید
پروانه وار گشت و سلام مرا گرفت
*
زیر پرش نهاد و به سمت خدا پرید
تقدیم حق نمود و سپس ارتقا گرفت
*
چشمی کنار این همه باور نشست و بعد
عکسی به یادگار از این صحنه ها گرفت
*
دارم قدم قدم به تو نزدیک می شوم
شعرم تمام فاصله ها را فرا گرفت
*
دارم به سمت پنجره فولاد می روم
جایی که دل شکست و مریضی شفا گرفت
(رحمن نوازمی)
شیطان با دروغ خود غم و غصه و ترس می آفریند.در روز قیامت
به مردم می گوید:وعدتکم فاخلفتکم یعنی:من وعده ی خلاف به
شما دادم.
هر وقت غصه آمد بلافاصله سرت را به سجده بگذار که سبک
می شوی.غم شب مومن است پس:من اللیل فاسجد
زنگ تفریح
آمدن همسر
مردی زنی داشت بدخو و زشت رو که به سفر رفته بود.
روزی در مجلسی نشسته بود.کسی دوان دوان بیامد که
مژدگانی ده خاتون به خانه فرود آمد.
مرد گفت:ای کاش خانه به خاتون فرود آمدی!
همسر دلسوز
زنی رو به دوست عزادارش کرد و گفت:غصه نخور عزیزم.
درسته که خونه ات سوخته و شوهرت مرحوم شده ولی دنیا
که به آخر نرسیده.راستی موقع آتش سوزی مگه شوهرت
کجا بود؟
زن اشکهایش را پاک کرد و گفت:طفلکی از خستگی خوابیده
بود.من هم دلم نیومد بیدارش کنم.
غم و غصه
گرفتار یعنی:گرفته یار
خداوند با کارهایش با ما حرف می زند(فعله قول)هر وقت
غصه دارمان کرد یعنی با ما کاری دارد.غم پیغام دوست است .
وقتی غم آمد با او خلوت کن ببین با تو چیکار داره .
هر در که به هر کجاست شب بربندند.
الا در دوست را که شب باز کنند.
مقصود از شب اوقات گرفتاری است.
کسی که با نویسنده نامه دوست است و محبت دارد. کلماتی
را هم که نویسنده برای پوشاندن از غریبه ها روی آنها خط
زده است را می تواند بخواند.وقتی غصه آمد دوست می فهمد
که خدا به آن وسیله به او گفته است بیا در خانه ما!این رمز را
فقط دوستان خدا می توانند بخوانند...
به خودت بگو خدا با من است.توجه به این حقیقت سبب
می شود که مردن هم برای انسان آسان شود.چه رسد به
مشکلات کوچکتر.این حرفت هم راست.چون خدا با همه هست.
اونایی که زیاد غمگین میشن از امشب به بعد بخونند...
شخص نیکو کاری بود که غلامی برای خدمتگزاری خویش
خریداری کرده بود.او همانند یک پدر دلسوز به غلامش
رسیدگی می کرد و از غذای مناسب و لذیذی که خودش بهره
می جست به غلام نیز می داد.
روزی از روزها آن مرد نیکو کار بیمار بود.کنار غذایش خربزه ای
قاچ کرده و گذاشته بودند.غلام به رسم هر روزه غذای آن مرد
را آورد و خودش نیز در گوشه ای نشست تا غذایش را بخورد.
وقتی خوردن غذا به پایان رسید آن مرد به غلام اشاره ای کردو
گفت:تو می توانی تمام این خربزه را برای خودت برداری.من
خربزه برایم خوب نیست.غلام در حالی که سر جایش نشسته
بود شروع به خوردن خربزه کرد.چنان با اشتها می خورد که
ارباب به هوس افتاد که کمی از آن خربزه بخورد.ارباب قاچ
کوچک از خربزه را برداشت و به دهان برد.اما چهره اش درهم
شد و با ناراحتی به غلام گفت:
این چه کاری بود که انجام دادی؟!خربزه چنین تلخی را چه
کسی با این اشتها می خورد که تو آن را با این لذت
می خوری؟!غلام به ادب فراوان پاسخ داد:
ای آقای من!زمانی طولانی است که در خدمت شما بوده ام و
میوه های شیرین و لذیذ به من داده ای.اکنون که یک بار تلخی
از دست شما به زبانم رسیده است نباید ناشکری کنم و آن را
بر زبان آورم.این رسم جوانمردی نیست که در برابر نعمت و
بزرگواری آقای خودم صبر بر تلخی و نا گواری او ننمایم.
چون ز دستت هر دمم گنجی رسد
کی به یک تلخی مرا رنجی رسد؟
چون شدم در زیر نعمت پست تو
کی مرا تلخی کند از دست تو؟!
خداوند فرمود:هر چه دیدی هیچی نگو من هم هر چه دیدم
هیچی نمیگم.یعنی تو در مصائب صابر باش و چیزی نگو من هم
در کوتاهی ها و خطاهایت چیزی نمی گویم.
هر چه درد را آشکار تر کنی دوا دیرتر پیدا می شود.اگر با ادب
بودی و چیزی نگفتی شاید خدا خودش در را باز کند.
لبت را کنترل کن. ولو به تو سخت می گذرد.گله و شکایت نکن
و از خدا خوبی بگو حتی به دروغ از خدا تعریف کن و این کار را
ادامه بده تا کم کم بر تو معلوم شود که به راستی خدا خوب
خدایی است و آن وقت هم که به خیال خودت به دروغ از خدا
تعریف می کردی در واقع راست می گفتی و خدا خوب خدایی
بود.
"بسم الله الرحمن الرحیم"
و اي رسول ياد آر وقتي را كه به فرشتگان دستور داديم كه
بر آدم همه سجده كنيد
و آنها تمام ،
سر به سجده فرود آوردند
جز شيطان كه از جنس جن بود
و بدين جهت از طاعت خداوند سرپيچيد
(آيا شما فرزندان آدم ) مرا فراموش كرده شيطان و فرزندانش را دوست خود گرفتيد؟
در صورتيكه آنها شما را سخت دشمنند
و ظالمان كه به جاي خدا شيطان را برگزيدند بسيار بد مبادله كردند.